در تنهائی هایم به جز خدا نیافتم ، و این طبیعی است ، هر کس به دنبال منافع و حال و هوای خویش است و تنها کسی که حال تو برایش مهم است خداست ، خدایا به قول نسل جدید : ممنونم که هستی .

باز آمدم چون عیدِ نو تا قفلِ زندان بشکنم . . .

وین چرخِ مردمْ‌خوار را چنگال و دندان بشکنم . . . . .

هفت‌اخترِ بی‌آب را کین خاکیان را می‌خورند . . .

هم آب بر آتش زنم هم بادهاشان بشکنم

دو بیت از غزل۱۳۷۵شمس تبریزی